۱) انتخاب زمین و تناوب
هندوانه به خاک عمیق، حاصلخیز و با زهکشی خوب پاسخ می‌دهد. از کاشت پشت‌سرهم در همان قطعه بپرهیزید؛ تناوب با غلات یا سبزیجات پا‌کوتاه، بیماری‌های خاک‌زی مثل پژمردگی فوزاریومی را کنترل می‌کند. pH مطلوب بین ۶ تا ۷ است.
۲) آماده‌سازی و کوددهی پایه
زمین را تا عمق ۳۰ سانتی‌متر شخم عمیق بزنید. کود حیوانی پوسیده (۲۰ تا ۳۰ تن در هکتار) همراه آخرین دیسک مصرف کنید. برای زمین‌های فقیر، فسفر و پتاسیم پایه بر اساس آزمون خاک داده شود — هندوانه پتاسیم‌خواه است و کمبود آن مستقیماً روی شیرینی و سفتی میوه اثر می‌گذارد.
۳) زمان کاشت
کاشت مستقیم وقتی دمای خاک به‌طور پایدار به ۱۶ درجه برسد (در بیشتر مناطق ایران اواسط فروردین تا اوایل اردیبهشت). در مناطق سرد سرد، از نشا یا سوراخ‌کاری با پوشش پلاستیکی استفاده کنید. فاصله کاشت معمول: ۱.۵ تا ۲ متر بین ردیف‌ها و ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر روی ردیف.
۴) مدیریت آبیاری
- رشد رویشی: آبیاری منظم و کافی برای توسعه شاخ و برگ؛
- تشکیل میوه: آبیاری را کمی محدود نکنید؛ کمبود آب در این مرحله میوه را ریز و بدشکل می‌کند؛
- دو هفتهٔ آخر رسیدگی: آبیاری را کاهش دهید تا بریکس (شیرینی) بالا برود و پوست سفت شود.
۵) انتخاب رقم
ارقام هیبرید کریمسون سوئیت (مثل فلوریدا F1 و رد ریور F1) برای بازار تازه‌خوری عمومی، و تیپ شوگر بیبی (آکوین F1) برای بسته‌بندی و بازارهای خاص عملکردی یکنواخت می‌دهند. گزارش ارزیابی ارقام در منطقهٔ خودتان را از کارشناسان بخواهید.
۶) علائم برداشت
خشک‌شدنtendril نزدیک دم میوه، تغییر رنگ نقطهٔ تماس با خاک به زرد کرم و صدای گلوییِ کم‌فرکانس در ضربهٔ انگشت. برداشت صبحگاهی، نگهداری در سایه و حمل بدون ضربه، ماندگاری پس از برداشت را بالا می‌برد.